Στροφή προς το νέο μοντέλο του μετασχηματισμού επιχειρήσεων ή όχι; Ο χρόνος θα δείξει .
Πολλά πλέον τα αιτήματα των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων αφορούν την χρηματοδότηση και ρευστότητά τους, το γενναίο κούρεμα και τη ρύθμιση οφειλών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης, τον ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό και τις τραπεζικές υπερχρεώσεις, τις επιταγές, τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, την απαλλαγή των επαγγελματικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται ως μέσο εργασίας από τον ΕΝΦΙΑ, την κάλυψη παγίων δαπανών μέσω ειδικών προγραμμάτων επιχορήγησης και την επιδότηση του μη μισθολογικού κόστους για την διατήρηση των θέσεων εργασίας.
Στα επόμενα δύο η τρία χρόνια θα έχουν απομείνει ελάχιστες μικρές εμπορικές επιχειρήσεις και πλέον δεν θα υπάρχει κανένας απολύτως λόγος εφαρμογής του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης γιατί απλούστατα αυτές θα έχουν αφανιστεί.
Οι μικρές επιχειρήσεις των τοπικών αγορών που επί πολλές δεκαετίες προσφέρουν με την καθημερινή τους λειτουργία στις τοπικές οικονομίες δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν.
Εργαλείο» για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, στόχος η υψηλότερη συνολική παραγωγικότητα και δυνητικά ισχυρότερες εξαγωγές. Η δημιουργία ενός ισχυρού οικοσυστήματος επιχειρήσεων παραμένει μία εκ των ων ουκ άνευ συνθήκη για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου στην Ελλάδα, και η ΑΑΔΕ με νέα εγκύκλιο αποσαφηνίζει εφαρμοστικές λεπτομέρειες του ν. 5162/2024 που αφορούν στα φορολογικά κίνητρα μετασχηματισμών.
Τα ανωτέρω παρέχονται στις επιχειρήσεις που προχωρούν σε συγχωνεύσεις, διασπάσεις (περιλαμβανομένης απόσχισης κλάδου), μετατροπές εταιρειών, ανταλλαγές συμμετοχών, μεταφορά καταστατικής έδρας SE/SCE και εισφορά ατομικής επιχείρησης ή κοινοπραξίας σε εταιρεία. Ο στόχος είναι ένα ενιαίο, προβλέψιμο πλαίσιο φορολογικής μεταχείρισης. Βασική αρχή είναι η φορολογική ουδετερότητα κατά τον χρόνο του μετασχηματισμού.
Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η διευκόλυνση μετασχηματισμών επιτρέπει στρατηγικές και λύσεις για να επιταχυνθούν οι επενδύσεις σε ψηφιοποίηση και πράσινο εξοπλισμό και σε μακροοικονομικό επίπεδο, οι περισσότερες συγχωνεύσεις σημαίνουν ταχύτερη ανακατανομή πόρων από χαμηλής παραγωγικότητας εταιρικά σχήματα προς αποδοτικότερα, άρα υψηλότερη συνολική παραγωγικότητα και δυνητικά ισχυρότερες εξαγωγές.
Απομένει άραγε στους επόμενες μήνες να δούμε κατά πόσο το νέο παραγωγικό μοντέλο του μετασχηματισμού των επιχειρήσεων θα αυξηθεί ή θα οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα .
